Zoeken door alles
U kunt met ons chatten:

Op maandag, woensdag en vrijdag van 09:00 tot 12:30 uur
Op dinsdag en donderdag van 09:00 tot 16:00 uur


Misschien wordt uw vraag ook beantwoord in onze Veel gestelde vragen

Zoeken door alles
Uw zoekacties: Beeldbank
Beeldbank
>
Zoektermen

Wildcards kunnen het zoeken vergemakkelijken:

  • Een ? (vraagteken) vervangt een letter
  • Een * (sterretje) vervangt een aantal letters
  • Door een $ (dollarteken) voor een zoekterm te zetten, zoekt u naar woorden die op elkaar lijken.

Meer zoektips vindt u hier.

beacon
11 zoekresultaten
sorteren op:
 
 
weergave:
HGOM00000005 Inundatie van de Zeevang. De vrachtauto met huif van Gerrit Wakker. Zijn dochter Im moest als 14- jarig ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
HGOM00000005 Inundatie van de Zeevang. De vrachtauto met huif van Gerrit Wakker. Zijn dochter Im moest als 14- jarig meisje voor de auto uit lopen om de auto op de weg te houden, zij vond het wel erg eng. De vrachtwagen heeft het kenteken GZ 39930. Rechts het perceel Middelie 9 (Noordeinde) het huisje Arend Vroom (Moos) en Neeltje Wakker. In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen. Deze inundatie duurde helaas langer dan de
Datering:
1940
Datum vervaardiging:
1940
Uiterlijke vorm:
Foto's
Deelcollectie:
Historisch Genootschap Oud Middelye
 
 
 
WAT001000360 na 21-02-1944
 
 
Erfgoedstuk
Foto
WAT001000360 na 21-02-1944
 
 
 
WAT001000119 na 21-02-1944
 
 
 
 
 
WAT001000959 Inundatie; Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
WAT001000959 Inundatie; Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen. Deze inundatie duurde helaas langer dan de eerste, namelijk maar liefst 15 maanden. Door snel handelen, door de aanleg van nooddijkjes, kwam nu niet de hele polder onder water te staan; het vee kon nu ook dichter bij huis worden ondergebracht in de droge delen van het gebied. Direct na de oorlog werd de polder leeg gemalen
Datering:
1940
Datum vervaardiging:
mei 1940
Uiterlijke vorm:
Foto's
 
 
 
HGOM00000021 Boerderij van Joop Beets in inundatietijd. Boerderij van Joop Beets en huisje daarachter is van Cor Vink ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
HGOM00000021 Boerderij van Joop Beets in inundatietijd. Boerderij van Joop Beets en huisje daarachter is van Cor Vink (Cor van Lijs) is inmiddels gesloopt voor nieuwe woningen. Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen. Deze inundatie duurde helaas langer dan de eerste, namelijk maar liefst 15 maanden. Door snel handelen, door de aanleg van nooddijkjes, kwam nu niet de hele polder onder
Datering:
1945
Uiterlijke vorm:
Foto's
Deelcollectie:
Historisch Genootschap Oud Middelye
 
 
 
HGOM00000006 Inundatie van de Zeevang. Rechts de boerderij op Middelie van S. Meijn. Links de loods van de firma Vroom. ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
HGOM00000006 Inundatie van de Zeevang. Rechts de boerderij op Middelie van S. Meijn. Links de loods van de firma Vroom. Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen. Deze inundatie duurde helaas langer dan de eerste, namelijk maar liefst 15 maanden. Door snel handelen, door de aanleg van nooddijkjes, kwam nu niet de hele polder onder water te staan; het vee kon nu ook dichter bij huis worden
Datering:
1940
Datum vervaardiging:
1940
Uiterlijke vorm:
Foto's
Deelcollectie:
Historisch Genootschap Oud Middelye
 
 
 
HGOM00000007 Inundatie van de Zeevang. Rechts het perceel Middelie nr. 19 W. van Wijk (J. Kater) op achtergrond de ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
HGOM00000007 Inundatie van de Zeevang. Rechts het perceel Middelie nr. 19 W. van Wijk (J. Kater) op achtergrond de boerderij van Siem Meijn. Op de voorgrond op de brug Trien Sanders, Cor Hes en Jannie Sanders. Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen. Deze inundatie duurde helaas langer dan de eerste, namelijk maar liefst 15 maanden. Door snel handelen, door de aanleg van nooddijkjes,
Datering:
1940
Datum vervaardiging:
1940
Uiterlijke vorm:
Foto's
Deelcollectie:
Historisch Genootschap Oud Middelye
 
 
 
HGOM00000022 Inundatie mei 1940; in het midden het huis met stalletjes van Pieter Plas en Corrie Bakker, rechts buur J. ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
HGOM00000022 Inundatie mei 1940; in het midden het huis met stalletjes van Pieter Plas en Corrie Bakker, rechts "buur" J. Visser. Het "spulletje" is gesloopt rond 1980. Nieuw gebouwd en bewoond door de familie Willemsen nu Middelie 8. Inundatie; Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen. Deze inundatie duurde helaas langer dan de eerste, namelijk maar liefst 15 maanden. Door snel handelen,
Datering:
mei 1940 inundatie
Uiterlijke vorm:
Foto's
Deelcollectie:
Historisch Genootschap Oud Middelye
 
 
 
HGOM00000018 Echtgenote van de toenmalige burgemeester Drost, van Kwadijk, Middelie en Warder. Op de achtergrond de ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
HGOM00000018 Echtgenote van de toenmalige burgemeester Drost, van Kwadijk, Middelie en Warder. Op de achtergrond de huizen nummer 3 en 4 aan de Zijvend. In 2006 bewoond door respectievelijk de familie Jac. Dekker (Zijvend 3 ) en mevrouw C. Doets-Huiberts (Zijvend 4) Links op de foto de Driesprong Dorpsweg-(Middelie) / Zijvend / Buitengouwweg. Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen.
Datum vervaardiging:
05-1940
Uiterlijke vorm:
Foto's
Deelcollectie:
Historisch Genootschap Oud Middelye
 
 
 
HGOM00000008 Inundatie van de Zeevang. Huisje van Arend Vroom, (is gesloopt) stond tegenover het huis van de familie ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
HGOM00000008 Inundatie van de Zeevang. Huisje van Arend Vroom, (is gesloopt) stond tegenover het huis van de familie Willems. Watergemaal aan het Zeevangsdijkje In de oorlog werd er als verdedigingsstrategie een bepaald gebied onder water gezet. Het watergemaal aan het Zeevangsdijkje heeft een grote rol gespeeld tijdens deze inundaties van de Zeevang in de Tweede Wereldoorlog toen de Zeevang twee maal onder water werd gezet. De eerste keer gebeurde dat in mei 1940 op initiatief van de Nederlandse overheid; de polder maakte namelijk deel uit van de verdedigingslinie rond de hoofdstad. Toen de Duitsers de grens over waren getrokken besloot de overheid dat de Zeevang onder water gezet moest worden. De sluizen te Edam en Oosthuizen werden op 10 mei 1940 opengezet en op 13 mei 1940 stond de polder blank; het peil reikte tot zo'n 70 cm boven het normale peil. De mooie polder was een grote watervlakte, hier en daar onderbroken door wat bomen, een damhek of een varkens- of kippenhok. Zo'n 21.000.000 kubieke meter water had bezit genomen van de vruchtbare, groene weilanden. In Warder, Middelie en Kwadijk drong het water zelfs woningen binnen waardoor sommige bewoners ook geëvacueerd moesten worden. Deze onderwaterzetting, die drie weken duurde, was vooral voor de boeren rampzalig, omdat het vee geëvacueerd moest worden. Het vee uit de verschillende dorpen werd ondergebracht in de Beemster, de Purmer, Beets, Oudendijk, Scharwoude en Grosthuizen. Toen Nederland was gecapituleerd werd begonnen met het droogmalen van de polder en kon uiteindelijk ook het vee weer bezit nemen van het polderland. De tweede keer dat de Zeevang onder water kwam te staan (maart 1944) gebeurde op bevel van de Duitse bezetter die daarmee de landing van geallieerde parachutisten wilde voorkomen. Deze inundatie duurde helaas langer dan de eerste, namelijk maar liefst 15 maanden. Door snel handelen, door de aanleg van nooddijkjes, kwam nu niet de hele polder onder water te staan; het vee kon nu ook dichter bij huis
Uiterlijke vorm:
Foto's
Deelcollectie:
Historisch Genootschap Oud Middelye
 
 
 
WAT001019977 Kaartboek met thematische kaarten betreffende de Beemster en kaarten van andere polders, 15 stuks ; kaart ...
 
 
Erfgoedstuk
Foto
WAT001019977 Kaartboek met thematische kaarten betreffende de Beemster en kaarten van andere polders, 15 stuks ; kaart 6, inzake inundatie met indeling in kwartieren en opgave van gebied en namen van aangestelde commissarissen.
Datering:
1650
Datum vervaardiging:
ca. 1720
Uiterlijke vorm:
Kaarten
Vervaardiger:
anoniem
Titel:
BEEM:STERLANTS CAERTE / No.6 REGLEMENT OFF ORDRE OP HET WAAKEN BIJ ONGELUK VAN INUNDATIE ETC.
Techniek:
kopergravure, ingekleurd
Adres:
Beemster
Notabene:
Met register. onderaan kaart: 'Nota. Dit reguleeren van t' maaken is gearresteerd bij occasie van den bedroeffde toestant, door het inbreken vande Assendelffer dijk, op saturdag den 25e december anno 1717'.
 
 
 
MAIS-(M)DWS is een product van DE REE archiefsystemen BV
meer informatie over MAIS-(M)DWS